św. Maksymilian M. Kolbe

Urodził się 8 stycznia 1894 roku w Zduńskiej Woli jako Rajmund Kolbe. Jako chłopiec widział Matkę Bożą, która podawała mu dwie korony – białą i czerwoną, czystość i męczeństwo. Wybrał obie.

W 1907 roku razem ze starszym bratem wstąpił do franciszkanów we Lwowie, a w nowicjacie przyjął imię Maksymilian. Studiował w Rzymie i tam w 1917 roku założył Rycerstwo Niepokalanej. Po powrocie do Polski zaczął wydawać „Rycerza Niepokalanej”, a w 1927 roku pod Warszawą założył Niepokalanów – klasztor z drukarnią, a później także radiostacją. Przez kilka lat był misjonarzem w Japonii, w Nagasaki.

17 lutego 1941 roku aresztowało go gestapo, a pod koniec maja trafił do Auschwitz z numerem 16670. Pod koniec lipca, po ucieczce jednego z więźniów, wybrano dziesięciu na śmierć głodową. Jeden z nich, Franciszek Gajowniczek, rozpaczał nad żoną i dziećmi. Ojciec Maksymilian wystąpił z szeregu i poprosił, żeby mógł umrzeć za niego. Zmarł w bunkrze głodowym 14 sierpnia 1941 roku, dobity zastrzykiem fenolu. Gajowniczek przeżył wojnę.

Paweł VI ogłosił go błogosławionym w 1971 roku, a Jan Paweł II świętym męczennikiem 10 października 1982 roku. Kiedy w 1981 roku powstawała nasza parafia, otrzymała wezwanie jeszcze błogosławionego Maksymiliana. Jego wspomnienie, 14 sierpnia, jest u nas dniem odpustu parafialnego.